Mijn hond braakt….

Overgeven is een veelvuldig voorkomend verschijnsel bij de hond. Veel vaker dan bij een mens kan een hond braken en dat is niet altijd een reden om een dierenarts te raadplegen.

In de eerste plaats dient de eigenaar het verschil te zien tussen braken (maaginhoud) en regurgiteren (slokdarminhoud). Bij regurgiteren komt het ingenomen voedsel (of iets wat de hond in de bek pakt en doorslikt) er per kerende post weer uit: het heeft feitelijk niet in de maag gezeten. Bij pups kan veelvuldig regurgiteren een aanwijzing zijn voor een aangeboren afwijking, bij jong volwassen en oudere dieren kan regurgiteren wijzen op een slokdarmprobleem of een obstructie van ‘buitenaf’ die de slokdarm dicht drukt.
In deze gevallen dient de eigenaar wel een dierenarts te consulteren.

Het braken van maaginhoud kan een enorme diversiteit aan oorzaken hebben, de meest voorkomende vindt u hieronder:

– griepje
– iets verkeerds gegeten (vergiftiging)
– maagontsteking (parasieten, bacteriën)
– darmontsteking
– vreemd voorwerp ingeslikt (vooral jonge dieren: speeltjes, kastanjes, stenen enz.)
– afwijkingen aan lever-, nier- of alvleesklier
– vrij vocht in de buik
– tumoren
– trauma (bijvoorbeeld blaasruptuur)
– storingen in de hersenen (misselijkheid)

Een enkele keer braken/overgeven bij een dier dat verder geen ziekteverschijnselen laat zien hoeft geen reden te zijn om een dierenarts te raadplegen.
Indien uw hond wel regelmatig gal en/of voedsel braakt, evenals een dier dat een aantal keren achter elkaar overgeeft en een dier dat wel ziekteverschijnselen laat zien, dan is er wel een goede reden om een dierenarts te raadplegen.
Een periode van meer dan een dag slecht of niet eten en vooral stoppen met drinken is zeker een reden voor bezorgdheid en het ondernemen van actie!

Wat kunt u zelf doen?

– temperatuur opmeten (normaalgesproken < 39 graden Celsius, wel diep rectaal inbrengen!) - vochtbalans checken (pak een huidplooi op de rug: deze dient als een veer terug te ‘springen’) - beoordelen of er sprake is van regurgiteren of braken (tijdsduur na inname) - beoordelen of het braaksel stinkt en welke kleur het heeft: zwart, bloederig, gal, ‘gewone maaginhoud’ of een herkenbaar opgevreten iets - mate van ziekte inschatten (sloomheid, sufheid, niet willen wandelen) zijn tekenen van ziekte Niet algemeen ziek: kleine beetjes tegelijk laten drinken en voorzichtig zijn met voeding: liefst licht verteerbare voeding en kleine porties. Bij twijfel: bel uw dierenarts!