Wat is epilepsie?
Epilepsie of 'vallende ziekte' is een meestal kortdurende storing in het functioneren van hersencellen. Alhoewel epilepsie een gevolg kan zijn van een onderliggend ziektebeeld kan bij lichamelijk- en bloedonderzoek van deze patiënten maar zelden een afwijking worden gevonden. Verder onderzoek kan bestaan uit o.a. E.C.G., röntgenfoto's, CT-scan.

Wat zien we bij epilepsie en wanneer treedt de ziekte op?
De meest voorkomende vorm van epilepsie is de zogenaamde primaire epilepsie, de vorm die zich vaak op een leeftijd van 1-3 jaar openbaart en waarbij bij patiënt geen afwijkingen zijn te vinden. De bekendste vorm van epilepsie zijn de toevallen waarbij de patiënt omvalt, krampen vertoont, schuimbekt en soms urine en/of ontlasting laat lopen en niet aanspreekbaar is. Er zijn echter vele vormen van vallende ziekte, van lichte hallucinaties (onzichtbare vliegen happen) tot aan de 'status epilepticus', de patiënt die niet meer uit een aanval komt of waarbij de toevallen elkaar blijven opvolgen. Alleen deze laatste vorm vereist directe diergeneeskundige hulp. Bij veel patiënten kunnen we ook in tijdsduur wisselende periodes voor en/of na een toeval waarnemen waarbij het gedrag anders is dan normaal: afwezig, constant onrustig, kortom anders dan anders. Ook dit gedrag kan samenhangen met het verschijnsel epilepsie. Bij sommige hondenrassen komt epilepsie meer voor dan bij andere: poedels, staande honden, Welsh springer spaniëls zijn bijvoorbeeld gevoeliger.


Kan epilepsie worden behandeld?
Als er sprake is van korte of niet ernstige toevallen die niet met grote regelmaat optreden, dan is meestal geen behandeling nodig. Is er sprake van toename in frequentie of zijn de toevallen ernstiger, dan kan worden overwogen om een behandeling in te stellen. Homeopatische behandeling kan worden geprobeerd, maar is vaak strikt individueel en vereist geduld en kan vaak alleen succesvol worden toegepast door dierenartsen met ruime kennis en ervaring in de homeopathie. In veruit de meeste gevallen is epilepsie zonder noemenswaardige bijwerkingen met medicijnen te behandelen. Deze bekorten de levensduur in het algemeen niet maar verbeteren wel de levenskwaliteit van de patiënt. Vooral de vorm die op latere leeftijd voor het eerst gezien wordt (. 5 jaar) reageert nogal eens minder goed op de standaardmedicatie en kan heel lastig tot zelfs niet te behandelen zijn.


Epilepsie en fokkerij
Veel deskundigen vermoeden dat bepaalde vormen van epilepsie behoren tot de categorie aangeboren en erfelijke gebreken. Het wordt daarom dan ook ontraden om met dieren te fokken die lijden aan een vorm van epilepsie.