Een verhaal over paraveterinair zijn..

Deze mooie zwarte poes kwam bij ons binnen via Dierenopvang t Noordbroek met een fikse breuk, zie foto.

Nadat onze dierenarts, Von Brucken Fock, deze breuk met een bot-pen gezet heeft kon het herstel gaan beginnen..

Maar moest deze poes dan nu al die weken gaan herstellen op de kliniek of in het asiel? Er komt best nogal wat zorg bij kijken namelijk. In overleg met het asiel heeft onze paraveterinair Eline zichzelf en haar huis beschikbaar gesteld voor het herstel van de poes.

bikkel foto 2

Maar ja bij z’n intensieve zorg ga je je toch ook hechten aan het beestje? De poes moest een naam krijgen, dat praat wat makkelijker, Bikkel is het geworden. Want tja, met dit hele verhaal is het toch wel een echte bikkel! (Het bedenken van een naam zei al genoeg zeiden wij, assistentes van Eline.)

Het herstel verliep spoedig. En nu? Moest ze nu weer terug naar het asiel om te wachten op een nieuw baasje? Nee, dat kon Eline niet over haar hart verkrijgen, zij heeft geregeld dat zij het nieuwe échte baasje geworden is van Bikkel! En kijk de foto’s nu, dit is toch een leuke match?

bikkel foto 3

Vervelend hoor om paraveterinair te zijn 😉

Reacties zijn gesloten.